காமராஜர்: மறக்க முடியாத மனிதநேய வரலாறு
ஜூலை 15 என்றதும் தமிழகம் முழுவதும் ஒரு பெயர் தான் நினைவுக்கு
வரும் — காமராஜர். 1903-ஆம் ஆண்டு இந்த நாளில் விருதுநகரில்,
தேங்காய் வணிகராக இருந்த குமாரசாமி நாடார், சிவகாமி
அம்மாள் தம்பதியருக்கு மகனாகப் பிறந்த அந்தக் குழந்தைக்கு, குலதெய்வமான
காமாட்சியின் பெயரையும், "ராசா" என்ற செல்லப்பெயரையும் இணைத்து காமராசா என்று அழைத்தனர். அதுவே பிற்காலத்தில் காமராசர் என மாறி, இன்று வரை தமிழக
அரசியல் வரலாற்றில் ஒரு பொற்காலத்தின் அடையாளமாக நிலைத்து நிற்கிறது.
எளிய தொடக்கம், கடினமான
சூழல்
காமராஜரின் குழந்தைப் பருவம் சுகமானதாக இருக்கவில்லை.
அவருக்கு வெறும் ஆறு வயதே ஆனபோது தந்தை இறந்துவிட்டார். குடும்பத்தைக் காப்பாற்ற ,தாயார் தன் நகைகளை விற்க வேண்டிய
நிலைமை ஏற்பட்டது. ஏனாதி நாராயண வித்யாசாலையில் தொடங்கிய அவரது
படிப்பு, குடும்பச் சூழலால் ஆறாம் வகுப்புடன் நின்றுவிட்டது.
அதன் பிறகு மாமாவின் துணிக்கடையில் உதவியாளராகச் சேர்ந்தார்.
"படிக்காத மேதை" என்று பின்னாளில் அவர்
அழைக்கப்பட்டதற்கு , இந்த ஆரம்பகால வாழ்க்கையே அடிப்படை.
படிப்பு குறைவாக இருந்தாலும்,
மனிதர்களைப் புரிந்துகொள்ளும் ஆற்றலிலும், நிர்வாகத்
திறமையிலும் அவர் நிகரற்றவராகத் திகழ்ந்தார் என்பதே வரலாறு அளிக்கும் ஆச்சரியச்
செய்தி.
சுதந்திரப் போராட்டத்தில் இளைஞன்
1919-ஆம் ஆண்டு, காங்கிரஸ் தலைவர் டாக்டர் வரதராஜுலு நாயுடுவின் அறிமுகத்தின்
மூலம் தேசிய இயக்கத்தில் இணைந்த காமராஜர், அன்றிலிருந்து முழுநேர
சுதந்திரப் போராட்ட வீரராக மாறினார். 1930-ஆம் ஆண்டு ,உப்புச் சத்தியாகிரகப் போராட்டத்தில் பங்கேற்று, சிறை
சென்றார். பின்னரும் பல்வேறு தேசிய இயக்கப் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு
பலமுறை சிறைத்தண்டனை அனுபவித்தார். இந்தச் சிறைவாசக் காலங்களே
அவரை ஒரு கடின உழைப்பாளியாகவும், மக்கள் மனங்களை அறிந்த தலைவராகவும்
வடிவமைத்தன.
முதலமைச்சராக.....
1954-ஆம் ஆண்டு சென்னை மாநிலத்தின்
முதலமைச்சராகப் பொறுப்பேற்ற காமராஜர், சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள்
அப்பதவியில் இருந்தார். அந்தக் காலகட்டம் “தமிழக அரசியலின் பொற்காலம்" என்றே இன்றும் போற்றப்படுகிறது.
தொழில் வளர்ச்சி
கல்வியோடு நிற்காமல்,
தொழில் வளர்ச்சியிலும் காமராஜர் தீவிரமாக ஈடுபட்டார். நெய்வேலி லிக்னைட் திட்டம், பெரம்பூர் இரயில் பெட்டித்
தொழிற்சாலை (ICF), திருச்சி பாரத்
ஹெவி எலக்ட்ரிக்கல்ஸ் (BHEL), கல்பாக்கம் அணுமின் நிலையம்,
ஊட்டி புகைப்படப் படச்சுருள் தொழிற்சாலை(HPF) போன்ற
பெரும் திட்டங்களை உருவாக்கி, தமிழகத்தை தொழில் வளர்ச்சியிலும்
முன்னெடுத்துச் சென்றார்.
முக்கிய
நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள்
காமராஜர் தமிழக முதலமைச்சராக இருந்த காலகட்டத்தில் (1954-1963) விவசாயத்தை மேம்படுத்தும் நோக்கில் பல முக்கியமான நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன. மலைப்பகுதிகளில் பெய்யும் மழைநீரைச் சேகரித்து, வறண்ட பகுதிகளுக்குத் திருப்பும் நோக்கில் பரம்பிக்குளம்-ஆழியாறு திட்டம் (Parambikulam-Aliyar Project - PAP) இக்காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டது. கேரளம், தமிழ்நாடு மாநிலங்களுக்கிடையே 1958-ஆம் ஆண்டு ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் இத்திட்டப் பணிகள் தொடங்கப்பட்டு, கோயம்புத்தூர், திருப்பூர் பகுதிகளுக்கு நீர் வழங்கும் முக்கிய ஆதாரமாக பின்னர் மாறியது. இதேபோல, தென் தமிழகத்தில் வைகை அணை கட்டப்பட்டு மதுரை, விருதுநகர் பகுதிகளுக்கு பாசன வசதி ஏற்படுத்தப்பட்டது. கரூர் மாவட்டத்தில் அமராவதி அணையும், தருமபுரி பகுதியில் சாத்தனூர் அணையும் இக்காலகட்டத்தில் நிர்மாணிக்கப்பட்டு, விவசாய நிலங்களுக்கு நிலையான நீர் ஆதாரத்தை உறுதி செய்தன. கல்வி, தொழில் வளர்ச்சியுடன் இணைந்து, இந்த நீர்ப்பாசனத் திட்டங்களும் காமராஜரின் ஆட்சிக் காலத்தை தமிழக வேளாண் வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக மாற்றின.
எளிமையின் வடிவம்
பதவி உச்சத்தில் இருந்தபோதும் காமராஜர் தன்
எளிமையை ஒருபோதும் இழக்கவில்லை. வெள்ளை கதர்
சட்டையும் , வேட்டியும் மட்டுமே அவரது உடை. எளிய உணவே அவரது தேர்வு.
அரசு அளிக்கும் சிறப்புச் சலுகைகளை மறுத்தார். இந்த நேர்மையும் எளிமையும் காரணமாகவே மக்கள் அவரை அன்போடு "கருப்பு காந்தி" என்று அழைத்தனர். அதிகாரம் மனிதனை மாற்றும் என்பது பொதுவான நம்பிக்கை என்றாலும், காமராஜர் அதற்கு விதிவிலக்காக வாழ்ந்து காட்டியவர்.
காமராஜ் திட்டம் — தன்னலமற்ற தியாகம்
1963-ஆம் ஆண்டு காமராஜர் ஒரு
அபூர்வமான முடிவை எடுத்தார். கட்சியை பலப்படுத்தும் நோக்கில்,
முதலமைச்சர் பதவியையும் தன் அரசியல் அதிகாரங்களையும் தானாக முன்வந்து
துறந்தார். இந்த "காமராஜ் திட்டம்" ( K – PLAN ) என்று அழைக்கப்பட்ட
நடவடிக்கையால் பல மூத்த தலைவர்கள் அரசு பதவிகளை விட்டு அமைப்புப் பணிகளில் கவனம் செலுத்தினர்.
தனிப்பட்ட அதிகாரத்தைத் தியாகம் செய்து , கட்சியை
வலுப்படுத்திய இந்த முடிவு, இந்திய அரசியல் வரலாற்றிலேயே, ஓர் அரிய உதாரணமாகக்
கருதப்படுகிறது.
இந்தியாவின் "கிங்மேக்கர்"
பதவியில் இல்லாமலேயே காமராஜர் இந்திய தேசிய அரசியலில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். 1964-ஆம் ஆண்டு நேரு மறைவுக்குப் பின் லால் பகதூர் சாஸ்திரியை பிரதமராக்குவதில் அவரது பங்கு முக்கியமானது. 1966-ஆம் ஆண்டு சாஸ்திரியின் திடீர் மறைவுக்குப் பின், இந்திரா காந்தியை பிரதமராக்கியதிலும் காமராஜரின் முடிவே தீர்க்கமானதாக இருந்தது. இரு பிரதமர்களை உருவாக்கிய இந்தத் திறமை காரணமாகவே அவர் "இந்தியாவின் கிங்மேக்கர்" என்று போற்றப்படுகிறார். எதிர்த்தவர்களையும் தன்னுடன் இணைத்துக்கொள்ளும் பண்பும், அரசியலில் வீண் பூசல்களைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்ற அவரது கருத்தும் அரசியல்வாதிகளுக்கு, ஓர் இன்றியமையாத பாடமாகும்.
தியாக வாழ்வின் இறுதிக் காலம்
வாழ்நாள் முழுவதையும் பொதுவாழ்விற்கும் சமூகத்
தொண்டிற்கும் அர்ப்பணித்த காமராஜர், 1975-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2-ஆம் தேதி தனது 72-ஆம் வயதில் இயற்கை எய்தினார். திருமணமே செய்துகொள்ளாமல்,
தனிமனித இன்பங்களை விட்டு பொது வாழ்வுக்காகவே தன்னை அர்ப்பணித்த அவரது
வாழ்க்கை, இன்றளவும் தலைமைப் பண்புக்கும், தியாக உணர்விற்கும் உதாரணமாக விளங்குகிறது.
முன்னுதாரணம்
காமராஜரின் வாழ்க்கை,
பள்ளிப் படிப்பை முழுமையாக முடிக்காத ஒருவர் எப்படி ஒரு மாநிலத்தையே
கல்வியில் முன்னேற்றி, நாட்டையே அரசியல் ரீதியாக வழிநடத்த முடியும்
என்பதற்கான உயிர்த்துடிப்பான சான்று. எளிமை, நேர்மை, தன்னலமற்ற தலைமைத்துவம் — இவை மூன்றும் ஒன்றிணைந்த அவரது வாழ்க்கை, இன்றைய தலைமுறைக்கும்
ஒரு விளக்கமான கலங்கரை விளக்கமாகத் திகழ்கிறது. இந்த ஜூலை
15-ஆம் நாளில் அவரை நினைவுகூர்வது, வெறும் ஒரு
தலைவரை நினைவுகூர்வதல்ல — ஒரு மாநிலத்தின் கல்வி இயக்கத்தை உருவாக்கிய ஒரு மனிதநேய முன்மாதிரியை வணங்குவதாகும்.










கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக